January 2nd, 2011

Omdat dwars door Australië rijden nog niet genoeg kilometers is, besluiten we nog een little side trip te doen naar Western Australia, meer bepaald richting het begin van de Kimberleys, een van de meest onherbergzame gebieden van het land. Langs de met baobabs omgeven Victoria Highway richting westen dus. Langs Keep River National Park, waar we nagenoeg alleen overnachten op een kleine campingspot. Langs Kununurra (spreek uit: Kananarra) waar we inkopen doen voor onze nieuwe religie: het Aiki noodledom en waar we gsm-bereik hebben! We doen ook nog min of meer een noodstop wanneer we een pijltje ‘Swimming beach’ spotten. Want ja, eens strandjanet, altijd strandjanet!

Doel van de detour is de Bungle Bungle Range in het Purnululu National Park. Dit park is enkel bereikbaar via een 52 km lange 4WD-track. Werelderfgoed is dit, en geheel terecht. Terwijl de zon loodrecht op onze bol brandt, wandelen we moederziel alleen door bangelijke kloven en een uitgesleten rivierbedding. En we zingen liedjes en doen van echo. Want ja, we zijn hier nu toch en ze kennen ons hier toch niet.

December 28th, 2010

Wat niet lukt in onze honeymoon suite in Melbourne, lukt nu wel: we slapen 15 uur aan een stuk in een ruftend heerlijk lavendelgeurig en goed geventileerd busje. Ge zoudt denken dat ge hiervan wel wakker wordt. Niet dus. Jetlag, ge moet het niet proberen te verstaan. Litchfield National Park dus. Bekend om zijn tropisch woud, zijn watervallen, zijn salties, zijn termietenheuvels die je doen geloven dat je in de Westhoek op een soldatenkerkhof rondwandelt, en zijn ghost bats waar je naar het schijnt niet met open mond mag naar kijken, wegens nogal goed mikkend wat betreft uitwerpselen.

Next up: Edith Falls een kleine uithoek van het Nitmuluk National Park. Ook aanwezig: de outback flies! Hip hoi! How I’ve missed running around like a total lunatic waving the Aussie wave like all_the_time! *zucht* Bon. Dus. Edith Falls. Bekend om zijn (here it comes): watervallen! Didn’t see that coming ha? Ha!? Hemingway, tot in de puntjes voorbereid voor een lange wandeltocht in de verzengende hitte (flip flops, flesje water) trekken we richting watervallen alwaar we twee skinny dipping Aussies de stuipen op het lijf jagen zodat we de rest van de namiddag de upper pool voor ons alleen hebben. Samen met de vliegen natuurlijk.

December 28th, 2010

Ok, let’s do this. Ik heb vakantie deze week, dus geen excuses meer.

We hebben nog wat tijd te doden voor onze vlucht naar Darwin vertrekt, dus trekken we nog even de stad voor een hapje in Chinatown en wat shopping. Bibi is namelijk vergeten zwembroeken in te pakken voor de teergeliefde. Juist ja, de teergeliefde die reeds in het bezit is van 4 (!) retecoole zwembroeken en waavan nog geen enkele in 2010 om zijn lendenen werd gegord (I blame you, Frank De Boosere!). Oh well, eentje is geentje zekerst. Bovendien krijgen we er een handdoek bij als we ook een paar thongs (=flip flops) kopen! Who can resist that! Da’s gelijk de bonnekes van de Colruyt!

In Darwin is het plakkerig en heet, en onze mini-hotelkamer heeft de luidste airco van het hele zuidelijk halfrond. Maar ‘t is niks, we vinden het niet erg. Want we planten onze zweetreet op een terras alwaar er smoothies zijn! En ijskoude VB’s (Victoria Bitter) die ons onmiddellijk in lalaland brengen! En barramundi burgers! Afkoelen doen we wel in een Indisch restaurantje waar de airco op 12 graden ingesteld staat.

Hier halen we ook ons busje op waarmee we de volgende 5 weken door the Oz trekken. Een 4×4 deze keer. Kwestie van iets comfortabeler op dirt road te kunnen rijden ipv skiën op los zand zoals vorige keer. Enfin, dat is de theorie… We worden gerustgesteld dat die flikkerende lampjes op het dashboard niets te betekenen hebben en de man van de verhuurfirma stopt ons nog vlug de handleiding van de wagen toe. Volledig in het Japans. Zonder prentjes. Wahey!

November 23rd, 2010

Het is vier uur ‘s ochtends en ik lig in het king size bed van onze peperdure hotelkamer in Melbourne naar het plafond te staren. Jetlag is namelijk een vies beest dat geen rekening houdt met luxehotels of huwelijksreizen.

Huwelijksreis, jawel! Naast het feit dat je maar 1 belastingsbrief meer hoeft in te vullen, een van de grote pluspunten van trouwen!

Over de bestemming werd dankzij een combinatie van betaalbare tickets en de bangelijke reis van drie jaar terug niet lang gediscussieerd: Australia!

Dus vertrokken we naar goede gewoonte fashionably late richting Zaventem en wandelden met een wereldreizigersair naar de check-in waarop de dame aan de balie vroeg: ‘Heeft u een electronisch visum aangevraagd?’

‘Que?’

Drie jaar geleden was dit immers niet nodig en onze reisvoorbereidingen bestaan meestal maar uit twee dingen: de zon opsporen en tickets bestellen. Visumvoorwaarden checken van plaatsen waar we al geweest zijn (en nagaan welke gevaarlijke beesten er allemaal te vinden zijn op de plaats van bestemming) horen daar niet bij :S

De check-in mevrouw trakteerde ons gratis ende voor niets op een roloog van jewelste en blafte in ware Herr Flick stijl: ‘Meekomen!’, waarna ze naar een andere balie marcheerde en een collega toebeet: ‘Twee. Geen visum.’

De collega keek ons aan en de echtgenoot zei met droevig stemmetje: ‘Allez zeg en dat op onze huwelijksreis.’ *insert sad face* Resultaat: visum in orde en een upgrade naar business ! Zitjes waarbij ik mijn benen kan strekken en de echtgenoot kan zitten zonder dat hij zichzelf een blauw oog slaat met zijn knieeen telkens hij beweegt! How zeg! Vanaf nu doen wij elk jaar van honeymoon!

Het idee was om van live honeymoon blogging te doen, maar het interweb is hier schaars, traag en duur. Ik plan dus en inhaalbeweging wanneer we terug in La Belgique zijn.

October 20th, 2010

Sealion: ‘Wat is dat lawaai daar?’

Knight in shining armor: ‘Hector heeft iets gevangen.’

Sealion: ‘Wat?’

Knight in shining armor: ‘Een vleermuis. Ge weet wel, da’s gelijk een muis, maar dan met grotere vleugels.’

Sealion: ‘…’

September 16th, 2010

awakens when I listen to this.

De serie is ok, maar eigenlijk kijk ik enkel voor het beginliedje :P

September 13th, 2010
  • Ik zit op een slecht trouwfeest. Met Frans Bauer, polonaises, zatte nonkels en een man met een hazenlip die beweert mijn bompa te zijn. Het blijkt mijn trouwfeest te zijn en ik heb een afschuwelijk lelijk kleed aan. Het feit dat ik al getrouwd ben, een geweldig vet feest had en mijn beide grootvaders al jaren rijstpap met gouden lepeltjes eten wordt staalhard genegeerd. Niemand gelooft me. Ook Frederik niet, die de  Sirtaki-dansend, passeert. Met zijn das rond zijn hoofd geknoopt en zijn rechterbroekspijp opgerold. Onderwijl duchtig met zijn serviette zwaaiend en de Marie-Louise brullend. *Hargl!*
  • Mijn niet zo toffe collega wordt mijn baas. En het escaleert een beetje. Met krabben en pitsen. En bloed.
  • Onze kater bevalt van 13 kleine poesjes. Kater. 13. *Humpf*
  • Er zit een Tom Dice hoedje op mijn hoofd geplakt. Met Tec 7.
  • Keihard zoeken naar mijn zwarte schoudertas en beginnen bleiten omdat ik hem niet vind. Ik heb geen zwarte schoudertas.
  • De buren van mijn ouders komen in een caravan op onze oprit wonen. En de buurman heeft een gigantische soepsnor laten staan. Waarin sojascheuten groeien.
  • Ik zet een kindje op de wereld en het is een piece of cake. Waarna ik onmiddellijk mijn vriendinnen (die al een kind kochten) voor kleinzerige dramaqueens uitmaak.
  • Mijn beste vriendin uit de lagere school is verliefd op Jasper (bweikes) Erkens en terwijl ik mijn ongenoegen hierover uitspreek (‘Zijde gij zot!’) worden er op de achtergrond drie kabouters geëxecuteerd.
September 1st, 2010

… waarvan ik in mijn studententijd bij hoog en laag beweerde dat ik hem ging kopen the minute mijn eerste zuurverdiende loon op mijn bankrekening stond te blinken. Oh ja! Tot ik die ene pullover zag hangen in de etalage, op reis wilde en ineens ook de huur moest betalen. Prioriteiten durven al wel ne keer veranderen en John Lennon brilletjes van het 6e middelbaar durven al eens hun houdbaarheidsdatum ver overschrijden.

Tot vandaag dus, vandaag zit ik me hier geweldig intelligent te voelen. Met mijn nieuwe bril (l).

August 30th, 2010

wegens te slecht weer ginderachter en we bijgevolg naar Nord-Pas-de-Calais trokken. Ambleteuse meerbepaald. Alwaar we arty farty foto’s namen met de Iphomofoon en ik weer eens tot besef kwam dat er geen enkele zee zo lekker ruikt dan de Noordzee en dat ik er veel te weinig naar toe ga.

‘Elk kent zijn getij.’

August 26th, 2010

Posted in Hector | 2 Comments »
  • Pages

  • I want that one!

  • Twitter