Iedereen is ziek bij Stubru, dus presenteert Peter Van De Veire De Afrekening. Ik vond dat vroeger een stom programma wegens te puber…. Maar nu niet meer…
Iedereen is ziek bij Stubru, dus presenteert Peter Van De Veire De Afrekening. Ik vond dat vroeger een stom programma wegens te puber…. Maar nu niet meer…
tevens een overzichtje van 6 maanden miaf op vraag van vriendin A …
Spin the bottle kittenCapouchon kitten
Spiderkitten
Bookstore kittenKitten pintje
Poppenkast kitten
Muffin kitten
Shadow kitten
Kitten conqueror
Graauww! kitten
‘How you doing?’ kitten
Omdat wij standaard te veel eten voorzien (de generatie van WOII is er niets tegen) en omdat ‘El Miaf’ ons smekend aankeek met zijn ‘I’m wasting away’ en ‘diep vanbinnen ben ik een Labrador’ blik, kreeg hij ook zo’n worstje. Oh, wat was ie blij!De volgende ochtend werden we echter gewekt door een hartstochtelijk gemiaf aan de slaapkamerdeur. Maar wij, strenge huisdieropvoedkundigenaren als we zijn (lees: lui), draaiden ons nog eens lekker om onder het motto ‘Ni zeveren he’ en ‘He’s gotta learn’. Toen we eindelijk boven water kwamen, stelden we vast dat er een kleine ontploffink had plaatsgevonden in de kattenbak. ‘Oei’ dachten we gniffelend, ‘no more Zwam worstjes voor Hector’. En daarmee was de kous af… Dachten we…
Bleek echter dat de kattenbak na een paar dagen tengevolge van zware bombardementen meer en meer gelijkenissen met de Gazastrook begon te vertonen. Gegniffel werd vliegensvlug vervangen door een steeds groter wordend schuldgevoel. Dan toch maar richting de dierenarts.
Na grondig onderzoek, waarin ook werd vastgesteld dat Hector’s manlyhoods in tegenstelling tot zijn leeftijdsgenoten nog niet veel voorstellen (meaning: onvindbaar) bepaalde knipperdeknip operatsies zijn dus nog niet direct aan de orde (‘kom binnen drie maand nog maar eens terug’), trokken we terug huiswaarts. Een spuitje antibiotica, wat pilletjes, een speciaal dieet en een wijze les rijker.
‘t Is gelijk een Disney film, zo skoon.
November is door ons eigen zelve uitgeroepen tot bespaarmaand. Wat betekent dat we deze maand niet mogen gaan eten. Niet gaan eten dus. Wij. Helemaal speciaal voor onze portemonnee. Hoewel, besparen, schapenkoteletjes en eendenborst zijn natuurlijk niet your regular kebabken bij den Alibaba :s. Maar ja, het opzet was besparen op uit eten gaan, niet op thuis eten he :-).
Uiteraard, ever so cunning als we zijn, hebben we in onze actie wel een paar uitzonderingen voorzien: zo mogen we wel mensen uitnodigen voor een dinerparty en mogen we ook geen neen zeggen wanneer we worden uitgenodigd om ergens te gaan eten (we don’t want poop the party bien sur!).
En nu, een halve maand versterven, afzien (ja!) en koken wanneer ge eigenlijk geen goesting hebt om te koken (zoals wanneer het aanrecht boordenvol afwas staat, ugh) verder, en ik heb goesting in frieten! Niet van die dunne slappe juist uit de huis, tuin en keuken fritex komende frieten, maar echte dikke, krokante frietkotfrieten. Met speciaal saus. Jaha! En een vleeseken. *kwijl*
Dus wie oh wie, wil ons uitnodigen om een frietje te gaan eten, alsjeblieft oh please (Louise, moeha!)? Want weigeren, dat mag niet he! Dat staat in ons contract met de duivel :P Allez, komaan, ik trakteer! Want…
Ik heb net mijn glas rode wijn omgestoten op het tapijt. This is not a good day.
…maandag…en ik ben mijn mandarijntjes vergeten :(
…mijn budget niet overschreden!
En straks gaan we naar de boekenbeurs :D