Toen je mama en papa me vorig jaar vroegen of ik je meter wou zijn was ik, na mijn eerste ‘Allez, zevert niet!’ reactie , echt dolgelukkig. Ik zag jou, en dientengevolge ook je mama, groeien en keek vol spanning uit naar onze eerste ontmoeting. Plotseling besloot je dat 8 maand toch wel lang genoeg was, en dat je wel eens wou zien hoe de wereld er aan de buitenkant uitzag. Een maandje vroeger dan verwacht hoorde ik je mama met een trillende stem zeggen dat je geboren was. Ik was meter geworden. Vervolgens ging ik naast mijn stoel zitten van verbazing en ongeloof.
In het ziekenhuis zag ik je voor het eerst, onder de zonnebank, met die geweldig coole zonnebril op, en toen wist ik het zeker: there’s a new kid in town and this kid is totaly gonna rock it! Op de schaal van 1 tot schattig haalde je meteen de topscore en ik smolt.
Je bent nu bijna 9 maanden en je bent al lang niet meer die hulpeloze baby van in het begin, dat kleine, kwetsbare hummeltje waarvan ik niet zo goed wist wat er mee aan te vangen. Ondertussen weet ik dat je houdt van alles wat knispert en lawaai maakt, dat er, afgaande op hoe je de drumsticks hanteert, een echte rockchick in je schuilt gaat en dat alles wat ook maar enigszins in je buurt komt ook meteen kennismaakt met je mond. Je kijkt nieuwsgierig en vol verwachting naar de wereld om je heen, elke dag leer je bij en kan je wel iets nieuws.
Ik zou graag samen met jou die wereld ontdekken. Ik kijk uit naar het moment waarop je, je nieuwjaarsbrief ondersteboven houdend, mij het beste toewenst voor het nieuwe jaar. Ik zal altijd even enthousiast bravo roepen wanneer je voor de zoveelste keer ‘Sinterklaas kapoentje’ ten berde brengt, ook al is het april. Ik zal Engelstalige liedjes fonetisch met je meebrullen en samen zullen we van poepzwierderij doen waar Beyonce jaloers op zal zijn. Ik zal bergen wafels, taarten, pannenkoeken en paaseieren van je jeugdbeweging verorberen, tot Frederik me niet meer herkend. Bij alles wat je onderneemt zal ik voor je supporteren en de gemiddelde fanatieke voetbalmoeder zal hierbij bleek wegtrekken. Ik wil samen met je door de Joepie bladeren op zoek naar het knapste boysbandlid. En, ik beloof zelfs niet (te hard) te lachen wanneer je door je gothic periode gaat…
Eva, vandaag wordt je gedoopt. Dan wordt het officieel, en weten ook Jezus, Maria, Jozef, Pater Damiaan en de Paasklokken dat ik je meter ben. Je staat aan het begin van een heel groot avontuur. Een avontuur met ‘ups’ en ‘downs’, blijdschap en verdriet, moed en angst… Ik beloof dat je steeds bij me terecht kan, dat je op me kan steunen en dat ik altijd voor je klaar sta. Ik beloof mee te helpen aan je geluk en je bij te staan wanneer je het moeilijk hebt.
Je meter,
Sealion
*Vandaag werd mijn metekindje Eva gedoopt. Ik schreef haar een briefje.*
